Raport ONZ ds. E-administracji jest publikowany co dwa lata przez Departament Spraw Gospodarczych i Społecznych. Jest to jedyny na świecie raport oceniający stan rozwoju e-administracji we wszystkich państwach członkowskich ONZ. Służy jako narzędzie dla decydentów do identyfikacji ich mocnych stron i wyzwań w zakresie e-administracji oraz do kierowania polityką i strategiami w tym obszarze. Publikacja podkreśla również pojawiające się trendy, problemy i innowacyjne praktyki w dziedzinie e-administracji, a także wyzwania i możliwości rozwoju e-administracji. Każdy rozdział zawiera analizę danych z raportu, a także podkreśla strategie, wyzwania i możliwości, aby przedstawić opcje polityczne.

Indeks Rozwoju E-Rządów przedstawia stan rozwoju e-rządów w Państwach Członkowskich Organizacji Narodów Zjednoczonych. Oprócz oceny wzorców rozwoju stron internetowych w kraju, Indeks Rozwoju E-Rządów uwzględnia cechy dostępu, takie jak poziom infrastruktury i edukacji, aby odzwierciedlić, w jaki sposób kraj wykorzystuje technologie informacyjne do promowania dostępu i włączenia swoich obywateli. EGDI jest złożonym wskaźnikiem trzech ważnych wymiarów e-rządów, a mianowicie: świadczenia usług online, łączności telekomunikacyjnej i potencjału ludzkiego.

Matematycznie rzecz biorąc, EGDI jest średnią ważoną trzech znormalizowanych wyników w trzech najważniejszych wymiarach e-administracji, a mianowicie: (1) zakresu i jakości usług online (wskaźnik usług online, OSI), (2) stopnia rozwoju infrastruktury telekomunikacyjnej (wskaźnik infrastruktury telekomunikacyjnej, TII) oraz (3) wrodzonego kapitału ludzkiego (wskaźnik kapitału ludzkiego, HCI). Każdy z tych wskaźników jest złożoną miarą, którą można wyodrębnić i analizować niezależnie.

Przed normalizacją trzech wskaźników składowych, dla każdego wskaźnika składowego stosuje się procedurę standaryzacji Z-score, aby zapewnić, że ogólny EGDI jest równo determinowany przez trzy wskaźniki składowe, tj. każdy wskaźnik składowy prezentuje porównywalną wariancję po standaryzacji Z-score. W przypadku braku standaryzacji Z-score, EGDI zależałby głównie od wskaźnika składowego o największym rozproszeniu.

Po standaryzacji Z-score, suma średniej arytmetycznej staje się dobrym wskaźnikiem statystycznym, gdzie „równe wagi” faktycznie oznaczają „równą ważność”.

Dla standardowego obliczenia Z-score każdego wskaźnika składowego:

gdzie:

x to surowy wynik do standaryzacji;

µ to średnia populacji;

σ to odchylenie standardowe populacji.

W przedziale wartości EGDI od 0 do 1 kraje są następnie grupowane na cztery poziomy, zdefiniowane matematycznie w następujący sposób: bardzo wysokie wartości EGDI mieszczą się w przedziale od 0,75 do 1,00 włącznie, wysokie wartości EGDI mieszczą się w przedziale od 0,50 do 0,7499 włącznie, średnie wartości EGDI mieszczą się w przedziale od 0,25 do 0,4999 włącznie, a niskie wartości EGDI mieszczą się w przedziale od 0,0 do 0,2499 włącznie. We wszystkich odniesieniach do tych przedziałów w elementach tekstowych i graficznych, odpowiednie wartości są zaokrąglane dla jasności i wyrażane w następujący sposób: od 0,75 do 1,00, od 0,50 do 0,75, od 0,25 do 0,50 i od 0,00 do 0,25. Aby lepiej zrozumieć sytuację podgrup krajów o podobnym poziomie wyników w ramach ich odpowiednich grup EGDI, każda grupa EGDI jest dalej dzielona na cztery równie zdefiniowane przedziały, czyli kwartyle1. Podziały klas ratingowych w ramach odpowiednich grup EGDI, w kolejności malejącej, są następujące: VH, V3, V2 i V1 dla grupy bardzo wysokiej; HV, H3, H2 i H1 dla grupy wysokiej; MH, M3, M2 i M1 dla grupy średniej; oraz LM, L3, L2 i L1 dla grupy niskiej.

Najbardziej kompleksowa aktualizacja oceny E-Government Survey w 2022 roku polega na udoskonaleniu formuły obliczania wskaźnika usług online (Online Service Index - OSI). Nowe podejście wprowadza reżim standaryzacji i normalizacji, aby jeszcze bardziej dopasować OSI do wskaźnika lokalnych usług online (Local Online Service Index - LOSI), kategoryzując pytania oceny na 5 odrębnych obszarów tematycznych tworzących 5 podwskaźników: ram instytucjonalnych (IF), świadczenia usług (SP), dostarczania treści (CP), technologii (TEC) i e-uczestnictwa (EPI) – przy czym OSI jako całość jest obliczany na podstawie znormalizowanych wartości dla każdego podwskaźnika. Każdemu z 5 podwskaźników OSI przypisuje się wagę opartą na względnej proporcji pytań należących do powiązanej kategorii w kwestionariuszu oceny OSI, co przedstawiono poniżej:

Trzynaste wydanie United Nations E-Government Survey, opublikowane w 2024 roku, stanowi kompleksową ocenę krajobrazu e-administracji we wszystkich 193 Państwach Członkowskich. Raport z 2024 roku podkreśla znaczący trend wzrostowy w rozwoju e-administracji na całym świecie, z rosnącymi inwestycjami w odporną infrastrukturę i najnowocześniejsze technologie. Globalna średnia wartość E-Government Development Index (EGDI) wykazuje znaczną poprawę, a odsetek ludności pozostającej w tyle w rozwoju e-administracji spadł z 45,0% w 2022 roku do 22,4% w 2024 roku. Pomimo znaczących postępów w rozwoju e-administracji, średnie wartości EGDI dla regionu afrykańskiego, krajów najsłabiej rozwiniętych i małych państw wyspiarskich w rozwoju pozostają poniżej średniej globalnej, co podkreśla potrzebę ukierunkowanych działań w celu zniwelowania istniejących luk.

Na poziomie lokalnym, Badanie nadal ocenia portale miejskie przy użyciu Indeksu Usług Online na Poziomie Lokalnym (LOSI). Wyniki LOSI odzwierciedlają stały postęp, ale także podkreślają utrzymujące się dysproporcje między krajowymi a lokalnymi wynikami e-administracji, wskazując na potrzebę ukierunkowanych inicjatyw mających na celu wzmocnienie cyfrowego rządu na poziomie gminnym.

E-administracja to nowy model dla agencji rządowych do prowadzenia administracji państwowej z wykorzystaniem nowoczesnych technologii informacyjnych, obejmujący takie obszary jak przejrzystość działań rządu, usługi online i współpracę w pracy biurowej.

E-administracja obejmuje scentralizowane budowanie infrastruktury, takiej jak chmura rządowa i ekstranet rządowy, a także systemy wsparcia technicznego, takie jak zarządzanie danymi i uwierzytelnianie elektroniczne. Jej główne formy interakcji dzielą się na cztery kategorie: międzyrządowe (G2G), rząd-biznes (G2B), rząd-obywatel (G2C) i rząd-pracownik (G2E).

E-administracja i kioski samoobsługowe rządu są ze sobą powiązane jako część całości, wspierając i rozszerzając system. Pierwsza jest częścią ogólnej strategii cyfryzacji rządu, podczas gdy druga stanowi kluczowy fizyczny terminal do wdrażania tej strategii.

1. Promowanie transformacji cyfrowej usług rządowych

E-administracja to model poprawy zarządzania i efektywności usług rządowych za pomocą technologii informacyjnych. Rządowe kioski samoobsługowe, jako kluczowa część e-administracji, oferują wygodne i wydajne usługi publiczne, zmniejszając koszty pracy i zwiększając efektywność operacyjną.

2. Zwiększenie dostępności usług publicznych

Kioski samoobsługowe rządu są zazwyczaj instalowane w agencjach rządowych, przestrzeniach publicznych i innych lokalizacjach. Obywatele mogą wykonywać różne zadania rządowe, takie jak wnioski o dowód osobisty, zapytania podatkowe i płatności ubezpieczenia społecznego, bez potrzeby pomocy człowieka. Ten model samoobsługowy zwiększa dostępność usług rządowych, pozwalając obywatelom na realizację zadań w dowolnym czasie i miejscu.

3. Osiąganie interoperacyjności informacji i współdzielenia zasobów

E-administracja buduje zunifikowaną platformę informacyjną, aby przełamać bariery między departamentami rządowymi i promować współdzielenie informacji w regionach i sektorach. Kioski samoobsługowe, łącząc się z tymi platformami, mogą świadczyć usługi rządowe w czasie rzeczywistym i dokładnie, optymalizując dalsze doświadczenia użytkowników.

4. Zwiększanie przejrzystości i inteligencji usług rządowych

Jednym z kluczowych celów e-administracji jest zwiększenie przejrzystości i inteligencji w działaniach rządowych. Kioski samoobsługowe przyczyniają się do tego, zapewniając zdigitalizowane i przejrzyste usługi, zmniejszając błędy ludzkie i interwencje oraz zwiększając zaufanie obywateli do rządu.

5. Skracanie czasu kolejek i oczekiwania

Powszechne wykorzystanie samoobsługowych kiosków skutecznie zmniejsza natężenie ruchu przy tradycyjnych punktach obsługi, odciążając personel i poprawiając efektywność usług. Ta zautomatyzowana metoda obsługi pozwala obywatelom na wykonanie niezbędnych zadań bez długiego oczekiwania, co poprawia ogólne wrażenia z obsługi.

6. Zgodność z kierunkami polityki i zapotrzebowaniem społecznym

Wraz z wdrażaniem polityk takich jak inteligentne miasta i cyfrowy rząd, samoobsługowe kioski, jako część e-administracji, lepiej odpowiadają na zapotrzebowanie obywateli na wygodne i efektywne usługi, przyczyniając się do tworzenia bardziej wydajnego systemu obsługi rządowej.

Podsumowując, rządowe samoobsługowe kioski, jako część e-administracji, służą optymalizacji efektywności usług, zwiększeniu przejrzystości i rozszerzeniu zasięgu usług, tworząc wygodniejszy i inteligentniejszy most dla interakcji między rządem a społeczeństwem.

Samoobsługowe kioski są ważnymi odnogami systemu e-administracji, które czynią usługi cyfrowe konkretnymi, fizycznymi i wszechobecnymi. Nie są to zwykłe maszyny terminalowe, ale kluczowe węzły wdrożone na zunifikowanej platformie cyfrowej w celu zapewnienia „wszechobecnych” usług.

Aby dowiedzieć się więcej o samoobsługowych kioskach i aplikacjach, prosimy o kontakt z Huabiao Technology, zapewnimy Państwu szczegółowe i kompleksowe usługi.