ثبت نام. همانطور که در شکل 1 نشان داده شده است، نمونه بیومتریک فرد در طول فرآیند ثبت نام (به عنوان مثال، استفاده از حسگر برای اثر انگشت، میکروفن برای شناسایی سخنران، دوربین برای شناسایی چهره، دوربین برای شناسایی عنبیه) ضبط می‌شود. ویژگی‌های منحصر به فرد سپس از نمونه بیومتریک (به عنوان مثال، تصویر) استخراج می‌شود تا الگوی بیومتریک کاربر ایجاد شود. این الگوی بیومتریک در یک پایگاه داده یا بر روی یک کارت شناسایی قابل خواندن توسط ماشین برای استفاده در آینده در طول فرآیند تطبیق ذخیره می‌شود.

تطابق. شکل ۲ فرآیند تطابق بیومتریک را نشان می‌دهد. نمونه بیومتریک مجدداً ثبت می‌شود. ویژگی‌های منحصربه‌فرد از نمونه بیومتریک استخراج می‌شوند تا "قالب زنده" بیومتریک کاربر ایجاد شود. سپس این قالب جدید با قالب(های) ذخیره شده قبلی مقایسه می‌شود و امتیاز(های) عددی تطابق (شباهت) بر اساس تعیین عناصر مشترک بین دو قالب تولید می‌شود. طراحان سیستم مقدار آستانه را برای این امتیاز تأیید بر اساس الزامات امنیتی و راحتی سیستم تعیین می‌کنند.

شناسایی (مقایسه یک به چند یا ۱:N) با مقایسه الگوی نمونه زنده با تمام الگوهای ذخیره شده در سیستم، تعیین می‌کند که آیا فرد در جمعیت ثبت‌نام شده وجود دارد یا خیر. شناسایی می‌تواند تأیید کند که فرد با هویت دیگری ثبت‌نام نکرده است یا در لیست از پیش تعیین شده افراد ممنوعه قرار ندارد. بیومتریک فردی که برای ثبت‌نام در نظر گرفته شده است باید با تمام بیومتریک‌های ذخیره شده مقایسه شود. برای برخی از برنامه‌های صدور گواهینامه، فرآیند شناسایی بیومتریک در زمان ثبت‌نام برای تأیید اینکه فرد از قبل ثبت‌نام نکرده است، استفاده می‌شود.

تأیید (مقایسه یک به یک یا ۱:۱) تعیین می‌کند که آیا الگوی بیومتریک زنده با رکورد الگوی ثبت‌شده خاصی مطابقت دارد یا خیر. این امر مستلزم وجود "ادعای" هویت توسط فردی است که به دنبال تأیید است تا بتوان به رکورد الگوی ثبت‌شده خاص دسترسی پیدا کرد. مثالی از این مورد می‌تواند ارائه یک کارت هوشمند به عنوان مدرک شناسایی و تطبیق الگوی بیومتریک زنده با الگوی ثبت‌شده ذخیره‌شده در حافظه کارت هوشمند باشد. مثال دیگر می‌تواند وارد کردن نام کاربری یا شماره شناسایی باشد که به یک رکورد الگوی ثبت‌شده در پایگاه داده اشاره می‌کند.

انتخاب فناوری بیومتریک مناسب به عوامل خاص برنامه بستگی دارد، از جمله محیطی که فرآیند شناسایی یا تأیید در آن انجام می‌شود، پروفایل کاربر، الزامات دقت تطابق و توان عملیاتی، هزینه و قابلیت‌های کلی سیستم، و مسائل فرهنگی که می‌تواند بر پذیرش کاربر تأثیر بگذارد. جدول مقایسه‌ای از فناوری‌های مختلف بیومتریک را نشان می‌دهد که عملکرد آن‌ها در برابر چندین معیار ارزیابی شده است.

یکی از عوامل کلیدی در انتخاب فناوری مناسب بیومتریک، دقت آن است. هنگامی که الگوی بیومتریک زنده با الگوی بیومتریک ذخیره شده (در یک برنامه تأیید هویت) مقایسه می‌شود، از یک امتیاز شباهت برای تأیید یا رد هویت کاربر استفاده می‌شود. طراحان سیستم، آستانه (نقطه تصمیم‌گیری تطابق یا عدم تطابق) را برای این امتیاز عددی تعیین می‌کنند تا سطح عملکرد تطابق مورد نظر سیستم را برآورده سازند، که با نرخ پذیرش نادرست (FAR) و نرخ رد نادرست (FRR) اندازه‌گیری می‌شود. نرخ پذیرش نادرست، احتمال اینکه یک سیستم بیومتریک به اشتباه فردی را تأیید کند یا یک متقلب را بپذیرد، نشان می‌دهد. نرخ رد نادرست، احتمال اینکه یک سیستم بیومتریک فرد صحیح را رد کند، نشان می‌دهد. مدیران سیستم بیومتریک، حساسیت سیستم را به FAR و FRR تنظیم می‌کنند تا به سطح عملکرد تطابق مورد نظر که الزامات امنیتی سیستم را پشتیبانی می‌کند، دست یابند (به عنوان مثال، برای یک محیط امنیتی بالا، تنظیم برای دستیابی به FAR پایین و تحمل FRR بالاتر؛ برای یک محیط با راحتی بالا، تنظیم برای دستیابی به FAR بالاتر و FRR پایین‌تر).

برخی از محدودیت‌های دقت و قابلیت استفاده که با استفاده از یک روش بیومتریک واحد تحمیل می‌شوند، با استفاده از چندین روش بیومتریک قابل غلبه هستند. بیومتریک‌های چندوجهی دقت کلی تطابق را از طریق استفاده از اندازه‌گیری‌های بیومتریک متعدد و مستقل افزایش می‌دهند. به عنوان مثال، امتیاز شباهت حاصل از اندازه‌گیری اثر انگشت می‌تواند به صورت ریاضی با اندازه‌گیری مستقل الگوی رگ در انگشت "ترکیب" شود تا سطح بالاتری از اطمینان در هویت یک فرد حاصل شود. علاوه بر این، بیومتریک‌های چندوجهی می‌توانند راه‌حلی برای افرادی که قادر به ارائه نمونه بیومتریک مناسب در یک روش نیستند، ارائه دهند. به عنوان مثال، ارائه گزینه ارائه اثر انگشت یا عنبیه برای احراز هویت. فردی که به دلیل سن، شغل یا وضعیت پزشکی، الگوهای اثر انگشت ضعیفی دارد، این انتخاب را خواهد داشت که عنبیه را به عنوان روش بیومتریک انتخابی خود ثبت نام کرده و از آن استفاده کند. اگر هر دو سنسور وجود داشته باشند، کاربر می‌تواند از هر روشی که برای او مناسب‌تر است استفاده کند. در این وضعیت، هیچ ترکیبی از اندازه‌گیری‌های بیومتریک مستقل وجود ندارد. همانطور که در شکل ۳ مشاهده می‌شود، سیستم‌های بیومتریک چندگانه می‌توانند اطلاعات را از چندین روش، نمونه، الگوریتم، سنسور، نمونه یا ترکیبی از این پنج مورد ادغام کنند. مسلماً، چنین سیستم‌هایی ممکن است شامل منابع اطلاعاتی دیگری نیز باشند، از جمله اطلاعات بیوگرافیک یا مبتنی بر اسناد سفر.

بیومتریک و امنیت به بخشی جدایی‌ناپذیر از خدمات سلف‌سرویس تبدیل شده‌اند و شرکت Huabiao Technology همواره به امنیت به عنوان خط قرمز خود پایبند بوده و خدمات ایمن و کارآمدی را به کاربران ارائه می‌دهد. برای اطلاعات بیشتر در مورد شرکت و محصولات آن، به وب‌سایت مراجعه کنید.درباره ما صفحه یا از طریق پشتیبانی صفحه.